Zodra het december wordt, borrelt die vraag weer op: hoe ga ik er voor zorgen dat die laatste Erpse Krant van het jaar een bijzondere krant wordt?
En elk jaar denk ik weer: ach, vorig jaar hadden we zo’n mooie krant. Dat ga ik niet meer overtreffen. Die van 2024 bijvoorbeeld stond volledig in het teken van ‘contact met elkaar’. Met onder meer een paar aangrijpende interviews en een serie waarin ik zes dagen op rij op zoek ging naar contact met wildvreemden.
Het werd misschien wel de mooiste krant ooit, schreef ik toen.
Met die uitspraak heb ik mezelf in de voet geschoten, want je kunt maar één keer de mooiste krant ooit maken …
Dit jaar zocht ik in eerste instantie weer naar een thema, maar strandde al snel. Nee, ik had geen kapstok nodig. Deze keer niet. Het moest ‘gewoon’ een krant worden vol positiviteit en mooie woorden.
En dus een oproep: deel je compliment voor een ander.
Deed ik eerder. En ook nu werd daar weer massaal op gereageerd: het werd een krant bomvol complimenten. Uitgedeeld aan dorpsgenoten. Om heel uiteenlopende redenen. Soms lief, soms grappig, soms ontroerend … Waarbij die op de foto er voor mij misschien wel uitsprong: geeft maar weer eens aan dat het niet zo veel moeite kost om een ander een fijn gevoel te geven.
Dan: de interviews.
Een jongen van pas 18, die de droom heeft om leraar Duits te worden en intussen zijn bordje tot de rand toe heeft gevuld met vrijwilligerswerk. ‘Heeft dat team nog geen trainer? Doe ik dat er wel bij.’
Een gesprek met jongen van 25 die overstapte naar de ouderenzorg en daar gewoon keiblij van werd. Dat straalt hij ook uit: het hele interview legde hij af met een lach op zijn gezicht.
Een dorpsgenoot die na een carrière van 45 jaar bij de politie met pensioen gaat en, heel open, zijn licht laat schijnen op het politiewerk.
En de man die op zijn 41e te horen kreeg dat hij door een spierziekte nog maar een paar jaar te leven had. Komend jaar hoopt hij 70 te worden. Hij is al meer dan dertig jaar gekluisterd aan bed, was ondernemer, altijd bezig, maar heeft het geluk in heel kleine dingen gevonden. ‘Je hoeft geen medelijden met mij te hebben’, zegt hij, ‘Ik ben niet zielig, ik heb alleen maar een spierziekte …’
Het was weer zo fijn en dankbaar om deze krant te mogen maken. Alle reacties alleen al. Dat ik toch weer moet zeggen dat het dit jaar … misschien toch wel weer de mooiste krant ooit werd!
Geef een reactie