Want communicatie is vaak ronduit bwuuuh!

‘En Jeroen, hij mag best op het randje zijn!’

En ja, ik zal je zeggen: dan begint het toch weer te kriebelen …

Een paar jaar geleden heb ik aardig wat vacatureteksten mogen schrijven. Dat kwam: eentje die ik had gemaakt en die afweek van de standaard, was viral gegaan, zoals dat dan heet, en toen ik als de maker ervan was ontmaskerd, kwamen er opdrachten uit het hele land.

Leuk!

Ik heb toen zelfs even het idee gehad om me daar op toe te gaan leggen: op het maken van originele vacatureteksten. Een bureau. Met collega’s op den duur misschien wel. En dat we alleen maar mooie, creatieve invalshoeken voor vacatureteksten zouden bedenken, die allemaal leuke reacties op zouden leveren, van lezers én sollicitanten.

Het zou me passen, dacht ik. Want was ik niet de koning van de knipoog?, zoals het Brabants Dagblad mij ooit had genoemd.

Ja, de vacature als het middel om te laten zien: de hel met alle regeltjes in de bullshit-wereld die marketing heet, wij doen het als bedrijf net een slagje anders. Niks gekunsteld gedoe. Gewoon zoals we zijn!

En vanuit die vacatureteksten zou ik/zouden we doorpakken. Alle communicatie wat gedurfder maken. Niet revolutionair rebels of zo, maar vrolijker en wat minder serieus. Want communicatie is vaak ronduit bwuuuh!

Het bleef bij een idee.

Zoals wel vaker eigenlijk -)

Niet erg. Want er kwamen weer andere klussen op mijn pad. En dat is uiteindelijk wat bij mij past: niet te veel van hetzelfde willen doen. Het trouwen nam bovendien een vlucht, waardoor ik het zakelijke schrijven, als je dat zo mag noemen, op een lager pitje ben gaan zetten.

En toen was er deze week dat belletje.

Van een ondernemer, die mij nog kende van een aantal jaren terug. Hij zocht nieuwe collega’s, wilde geen standaard vacaturetekst, maar eentje – en zo zei hij het me letterlijk – ‘zoals alleen jij die kunt maken!’

Woensdag was er het belletje.

‘Hij mag best op het randje zijn’, vertelde hij me nog.

Alles wat ik nog van plan was te doen, heb ik opzij geschoven. Hier wilde ik mee aan de slag. Want: keileuk.

Donderdag was er het voorstel vanuit mij.

Met redelijk snel daarna het mailtje: ‘Er wordt hier in de kantine al volop over geluld!’

Zondag gooit hij hem online. Heel benieuwd of bepaald-niet-bwuuuh nog steeds werkt …