Een originele vacaturetekst. Dit levert het je op:

Een originele vacaturetekst. Dit levert het je op:

Timbor Bouwbedrijf uit Meierijstad zocht een timmerman en liet mij de vacature opstellen, die vervolgens viral ging. Dat is heel in het kort het verhaal van ‘Timmerman zonder snor’.

Maar … wat leverde de advertentie nu concreet op?

Ik heb wat resultaten op een rijtje gezet.

Lees verder

Stiekem had ik gehoopt toch wel iets verder te zijn …

Stiekem had ik gehoopt toch wel iets verder te zijn …

 

Ik ‘besta’ vijftien jaar. Natuurlijk ging ook mijn column in de krant van deze week daarover:

Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik ervan moet denken.

Afgelopen maandag bestond ik vijftien jaar. Dat wil zeggen: het was die dag precies 15 jaar geleden dat ik naar de Kamer van Koophandel reed om te vertellen dat ik het voortaan zelf ging doen. Freelance. Als tekstschrijver en journalist. Zonder plan. Maar met gruwelijk veel zin om er iets moois van te gaan maken.

En dus was ik ineens ondernemer. Lees verder

Hoera, ik ben 15!

Hoera, ik ben 15!

 

Vandaag is het 15 juni 2015. En precies de dag dat het 15 jaar geleden is dat ik naar de Kamer van Koophandel ging om te vertellen dat ik het allemaal anders ging doen. Dat ik het zelf ging doen. Als journalist en tekstschrijver.

Ik was in een jubelstemming.

Want eindelijk had ik het gevonden.

Ik had 4 jaar lang op verschillende plekken gewerkt. In verschillende functies. Maar van geen een ervan ging mijn hart sneller kloppen. Het was allemaal veel te zakelijk. Te serieus. En te gebonden vooral ook. Lees verder

Mooie opdrachten. Voor mooie mensen.

Dierentuin_ZieZOO

 

Het schiet er telkens bij in: schrijven over waar ik mee bezig ben. Sorry. Maar nu dan toch: een snelle update. Niet volledig, maar allee … je zult het er mee moeten doen.

In een eerder bericht schreef ik al dat ik dieren op een kinderdagverblijf heb mogen ‘interviewen’. Even dacht ik dat een zelfde klus me opnieuw wachtte toen ik een belletje kreeg van een bureau uit Veghel. Dat wilde in een oplage van 300.000 exemplaren een full colour krant uitgeven voor Dierenpark Zie-ZOO en zag in mij de journalist bij uitstek om de interviews af te nemen en de teksten te schrijven.

Al snel bleek dat er meer achter het verhaal schuil ging: Lees verder

Standaard hoeft niet perse standaard te zijn

brievenbus

 

De nieuwe website heb ik precies op tijd gelanceerd, zo lijkt het; in de tijd dat ik het zelf even iets rustiger had. Daarna is de bom gebarsten. Alsof iedereen hetzelfde moment heeft afgewacht om een tekstschrijver in te schakelen.

Goede zaak natuurlijk. Laat maar komen die opdrachten.

Een van die opdrachten wil ik er even uitlichten. Die opdracht kwam de dag nadat mijn vrouw per post een brief ontving van een retailer. Moet je nou eens lezen, vertelde ze me. Het was een oproep voor een controle. Vanuit een zaak met wie ze al jaren een heel prettig contact heeft. Maar dat … was nu juist niet aan de brief af te lezen. Die was heel formeel en afstandelijk. Met het klassieke ‘hoogachtend’ als uitsmijter.

En hoe toevallig: twee dagen later werd ik benaderd door een ondernemer die zich bijna geneerde voor de manier waarop hij zijn klanten benaderde.

De zaak had voor verschillende doeleinden standaard brieven geschreven. Even personaliseren en versturen maar. In de bulk. Niks mis mee natuurlijk, zolang die brieven in orde zijn. Maar daar wrong het juist. De brieven waren al jaren in gebruik en deden hem intussen de tanden knarsen, vertelde hij me. Zijn team ontving klanten altijd heel hartelijk. Met aandacht, respect en een kop koffie. Maar dat hartelijke zat niet in de brieven verwerkt. Die waren heel cliché. Bijna kil zelfs. En gespeend van iedere creativiteit.

Of ik daar eens naar wilde kijken.

Een van de brieven heb ik herschreven. Voor de andere heb ik een ander idee voorgesteld: briefkaarten. Met op de voorkant een luchtige, maar pakkende tekst en achterop kort de boodschap. Gaat er heel fris uitzien.

En ik snap het wel, hoor.

Het is zo gemakkelijk om in standaard vormen en woorden te vervallen. Omdat we niet anders kunnen. Of niet anders durven misschien. Maar als het contact met je klanten altijd heel warm is, waarom dan niet wat warmte in de brief? Als jij je klanten altijd met een glimlach welkom heet, waarom dan niet diezelfde glimlach in de correspondentie verwerken?

En ik weet dat we vroeger op school hebben geleerd om elkaar plechtig te bejegenen in officiële brieven. Maar dat was toch echt vroeger. Tijden zijn veranderd. Het mag tegenwoordig best wat vlotter. Wat sneller. Met respect natuurlijk voor de ontvanger, dat voorop, maar in een toon die past bij deze tijd, bij jou als ondernemer en bij jouw relatie met je klanten.

Ook een standaard brief hoeft niet standaard te zijn.

Wil je dat ik ook jouw brief of brieven eens onder de loep neem. Bel even. Of mail me je brief, dan schiet ik er eens op.

 

Heb ik zin in twee kusjes?

Twee-kusjes

 

De nieuwe website heeft mezelf en de ideeën die ik al langer voornemens was om eindelijk eens op te pikken een nieuwe boost gegeven. Echt super vind ik dat. Ik zag altijd overal al kansen, maar benutte die nooit omdat ik daar niet actief mee aan de slag ging. Ik liet me opslokken door het dagelijkse werk. Het was goed zoals het was.

Maar dat is het niet. Niet meer. Ik wil vooruit. Stappen zetten. Ik ga ondernemen, zoals ik al eerder schreef.

En dus ben ik deze week gestart met het uitwerken van het concept waar ik op dit moment het meeste perspectief in zie. Hartstikke leuk om daar alleen al mee bezig te zijn. Eindelijk eens concreet; in plaats van altijd maar ideetjes verzamelen, opbergen, later weer eens oprakelen, notities toevoegen, weer wegstoppen, enz.

Zodra het concept definitief in de steigers staat, kom ik er ongetwijfeld op terug.

Wat houdt me verder bezig?

Heel bijzonder is dat ik deze week twee opdrachten gegund heb gekregen voor het bouwen van een nieuwe website: een website voor een onderneming uit de agrarische sector en eentje voor een dienstverlener. Allebei die opdrachten komen min of meer voort uit het feit dat ik mijn nieuwe website zelf heb gebouwd.

‘Vroeger’ deed ik dat vaker: websites bouwen. Vond ik hartstikke leuk om te doen. Iets waar ik alles in kwijt kon: mijn achtergrond in de communicatie, het meedenken met de ondernemer, het schrijven, het creëren, enz. Maar omdat het schrijven me steeds meer in beslag nam en op een gegeven moment ook het uitgeven van een krant op mijn bord kwam te liggen, is het bouwen van websites op de achtergrond komen te staan.

Totdat die aanvragen dus kwamen.

Waarom ook niet, dacht ik. En inmiddels mag ik dus aan de bak. Het resultaat laat ik je zien als het zover is.

Verder nog nieuws?

Ja. Vorige week had ik een afspraak bij een ondernemer uit Gemert, die een tekstschrijver zocht voor een nieuwe website. De offerte is vandaag de deur uit, maar het concept dat hij presenteerde had naar mijn idee zoveel potentie dat ik daar graag meer steentjes aan bij wilde dragen dan alleen het schrijven van teksten. Ik wil hem helpen dat potentieel te benutten en heb daar in mijn voorstel een eerste aanzet toe gegeven. Ben heel benieuwd.

En dan deze nog …

Woensdag kreeg ik van een klant per mail de vraag of ik zin had in twee kusjes … Die heeft me wel heel erg gemist, was mijn eerste gedachte. Gelukkig – en dat zou je bevestigen als je hem zou kennen – was het een schrijffout. Het ging om klusjes ;-)

 

Win jij de sprint?

in_de_sprint

Mijn nieuwe website staat sinds dit weekend online. Ben er echt superblij mee. Al is het dan altijd even afwachten of de site wordt gevonden en gewaardeerd. En vooral ook: waar het eerste nieuwe contact vandaan komt.

Dat contact kwam snel. Heel snel zelfs.

Een ondernemer uit Gemert had gisteren de primeur. Via via had hij mijn naam al doorgekregen. En toen hij ook nog eens op internet had gezocht op tekstschrijver Gemert en daarin op mij was gestuit, was het contact snel gelegd.

Top.

Maar goed, de vraag is nu natuurlijk: wie volgt?

Want Gemert is nu weliswaar ‘als eerste geëindigd’, maar het erepodium is daarmee nog niet vol … Dus kunnen je teksten wel wat meer pit gebruiken? Meer glans? Of wil je gewoon eens afspreken om te kijken wat ik voor je kan betekenen?

Sla dan nu je slag.

Inderdaad. Nu. Direct nog. Trek die sprint. Voordat het podium straks wel vol staat ;-)

 

Zinnen maken is zinnen verzetten

Koffie

Dat je achter de computer zit. Boos. Foeterend. Gefrustreerd bijna. Je wilde leven, beleven en schrijven toen je voor jezelf begon. Mensen ontmoeten. En hun verhalen optekenen. Echte verhalen.

Dat was de inzet. Je wilde iets teweegbrengen. Altijd. Iedere dag.

En dan productomschrijvingen moeten zitten uitwerken. Steriel zakelijke webteksten moeten schrijven, enkel en alleen om te worden opgepikt door zoekmachines. Door machines nota bene. Een stortvloed aan karakterloze karakters pruttel je uit. Tikken. Rammelen. Zinloze zinnen. Zonder zin.

Dat wringt. Lees verder

Ben ik een tekstschrijver uit Uden, Boekel en Gemert?

Plaatsnamen

Laatst kreeg ik via Twitter een vluchtig complimentje over de uitstraling van mijn website. Altijd prettig om te horen is dat. Al weet ik dat dit goede gevoel voor een groot deel wordt opgeroepen door de foto boven in beeld. Dat heb je nu eenmaal als je een professioneel model inhuurt. Dat heeft direct een positieve impact op de uitstraling van de hele site.

Maar goed.

Enig puntje van kritiek had ze op een linkje ergens in de rechtermarge van de website; een linkje naar de pagina ‘tekstschrijver Veghel’.

Want dat linkje, zo liet ze me met een knipoog weten, suggereerde dat ik een tekstschrijver uit Veghel zou zijn. En daarmee zou ik mijn afkomst verloochenen. Ik kwam immers uit Erp.

Daar heeft ze natuurlijk een punt. Erp is geen Veghel.

Maar waar het mij destijds om te doen was bij het aanmaken van deze landingspagina, was dat ik gevonden wilde worden door bedrijven die zoeken op ‘tekstschrijver Veghel’. En Erp is weliswaar geen Veghel, maar is wel degelijk een van de zeven kernen binnen de gemeente Veghel.

Volledig legitieme actie van mij dus om me – zuiver functioneel – een tekstschrijver uit Veghel te noemen.

Hoe ben ik dan een tekstschrijver uit Gemert, Boekel en Uden geworden?
De ‘kritiek’ op Twitter voedde mijn ambities. Ik scoorde nu op Veghel. Maar zou ik er dan ook voor kunnen zorgen dat ik beter gevonden zou worden door bedrijven die zoeken op tekstschrijver Uden, Boekel en Gemert, de andere dorpen die aan Erp grenzen? Want ook die mogen best weten dat er op een paar kilometer afstand van hun bedrijf een ervaren tekstschrijver zit, die gezwind voor hen aan de slag gaat.

En dus maakte ik ook voor deze plaatsen aparte landingspagina’s aan.

Dat was qua content niet eens zo heel lastig, zo bleek. In Gemert en Boekel bijvoorbeeld heb ik verschillende klanten zitten. Bovendien zijn hier – bij mijn weten – geen andere freelance tekstschrijvers of fulltime copywriters gevestigd. En als dan toch niemand het wil zijn, dan offer ik me wel op voor de vacature van tekstschrijver Gemert en tekstschrijver Boekel

Uden was zo mogelijk nog eenvoudiger. Ik heb namelijk een soort van bloedband met Uden: mijn opa was een befaamd rietdekker en slachter uit Uden en ook mijn vader heeft de eerste dertig jaar van zijn leven in Uden gewoond.

Een stukje familiegeschiedenis ligt in Uden. Een deel van mij oorsprong. Dus als er iemand patent heeft op de titel van tekstschrijver Uden, dan ben ik het wel. Toch?

Nederland, ik kom er aan!
Klus geklaard. Nu is het alleen nog even afwachten hoe de verschillende landingspagina’s scoren, voordat ik ook de rest van Nederland in kaart ga brengen. En met scoren bedoel ik niet alleen dat ik word gevonden door zij die een plaatselijke tekstschrijver zoeken, maar dat ik daarna ook voor hen aan de slag kan.

Als dat lukt, dan hoort u het hier als eerste van mij.

En dan krijg ik wel weer eens een berichtje via Twitter. Een compliment misschien ook wel weer over de uitstraling van de site. Met de kanttekening weliswaar dat ik met mijn tekstbureau toch helemaal niet in Lutjebroek gevestigd ben …

 

Ik wil nog harder gaan!

Sneller

Schrijven wil ik. Nog meer schrijven. Alles wat los en vast zit. Artikelen, website teksten, nieuwsbrieven, mailings, enz. Schrijven, zonder rem. Uren maken, zoveel mogelijk.

De reden van deze plotse ambitie is heel simpel.

Het gaat hartstikke goed met me. Ik ben aan het plussen ten opzichte van vorig jaar. Flink aan het plussen. Dat geldt voor mijn werkzaamheden als journalist, tekstschrijver en copywriter, maar ook voor de krant die ik uitgeef.

Daarmee ga ik, als ik alle onheilstijdingen in de (vak)media mag geloven, tegen de stroom in. Maar die tegendraadsheid past me wel. Ik houd er niet van om mijn koers te laten bepalen, ik bepaal liever zelf waar ik ga en hoe hard ik ga. Dus dat ik juist nu zo goed ga, klopt misschien wel gewoon.

En toch mag het van mij de komende maanden nog wel harder gaan. Ik zit nog niet op full speed. Het kan nog harder. Dat voel ik.

Dus laat maar komen.

Gooi dat schrijfwerk maar bij me neer. Of dat nu grotere projecten zijn, kleine klussen of spoedklussen. Ik ga er mee aan de slag. Ik wil mijn grenzen opzoeken, verleggen en zien waar ik eindig als ik nog harder ga; als ik de gashendel nog verder indruk.

Dus … hoor ik van u?